صدای زندگی
گر بدین سان زیست باید پست ، من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوایی نیاویزم بر بلند کاج خشک کوچه ی بن بست ؛ گر بدین سان زیست باید پاک ، من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود ، چون کوه ، یادگاری جاودانه ،بر تراز بی بقای خاک . احمد شاملو در خواب های من ، هر لحظه جلوه ی پریزادی می یابی . و در برابر پنجره ی زندگی من ، در سینه ی آسمان افراشته ی خیال من ، در دور دست افق های کبود من و در دامان آفتاب بلند دوست داشتن ، هر دم شکوهی آریایی می گیری و طلوعی اهورایی ! دکتر شریعتی 
